خانه کارگاه نقد آثار ادبی

کارگاه نقد آثار ادبی

نام: امير يزدانى تاريخ: چهار شنبه ۲۵ دي ۱۳۸۷ - زمان:22:36 موضوع: عنوان: ملاحظات: نام:امىر ىزدانى شعر:مراباخودببرىد تارىخ شعر:پائىز۱۳۸۷ ارسال:۴شنبه۲۶دى۱۳۸۷ مرا با خود ببريد به گلستان خيال زير باران بهار به راز شکفتن شکوفه های گيلاس در رسيدن ميوهء کال مرا با خود ببريد در تماشاي چشمان غزال در ساختن بنای سار در ترنم خوش يک بلبل وقث نوشيدن مرغی از اب زلال مرا با خود ببريد در طاق شبستان زمين در طلوع خورشيد رويش ستاره ها رقص قاصدکها انجا که ابليس نشسته در کمين مرا با خود ببريد سر سجاده نور نزديک سحر وقت دعا تنها مانده ام مرا با خود ببريد. *********************** پاسخ: سلام بر جناب یزدانی شعر : مرا با خود ببرید ، را خواندم ، فضای شعر سمبولیک است و شاعر سعی کرده است معناو مفهوم خودرا در قالب نشانه ها و نمادها بیان کند ، در خیلی از جاها زبان شعر به زنده یاد سپهری گرایش دارد و حتی برخی از ترکیب ها و تصویرهای بکار رفته از ایشان هست : راز شکفتن / ترنم خوش/رقص قاصدک/ سجاده ی نور و... که این از زیبائی شعر میکاهد ، شاعر بایستی خواننده را به سرچشمه های تازه و ابتکاری خود ببرد . خوب شاعر در چند سطر ساده اگر بیان کنیم ، می گوید : مرا با خود ( این خود البته مشخص نشده است ، کیست ) ببرید ، به جاهایی که که با نشانه ها و اشاره ها بیان شان می کند که درواقع مقصد تازه شدن ، رهایی و انسان سالم بودن است . مرا با خود ببرید/به گلستان خیال/زیر باران/به راز شکفتن شکوفه های گیلاس /در رسیدن میوه ی کال : شاعر تازه شدن و پاک شدن را به گلستانی تشبیه کرده که در واقع خیال است . در رسیدن ، که به معنای وقت رسیدن است و حرف اضافه ی در اشاره به زمان دارد ، خوب جا نیافتاده ، در واقع اینگونه بهتر است : مرا باخود ببر/ به زیبائی خیال ، هنگام باران (زیر باران ، خواننده را به یاد زنده یاد سپهری می اندازد ، یا بایستی به نام بزرگ وی اشاره شود ، یا آورده نشود) / کشف راز شکوفه ی گیلاس ، زمان رسیدن میوه ی کال در تماشای... : در اینجا زیبا نیست ، به تماشای.. بهتراست/ در ساختن بنای سار : سار معمولا لانه میکند یا می سازد نه بنا ، پس درست نیست /در ترنم ... : باز اینجا اگر( در) اشاره به زمان دارد : گاه ترنم خوش بلبل . آنجا که ابلیس نشسته در کمین : کجا ؟ در طاق شبستان زمین ؟ چرا به کمین نشسته ؟ و شاعر چه هشداری می دهد ؟ پایان همه ی بخش ها به زیبائی و نوشدن اشاره دارد ، اینجا چرا ابلیس به کمین نشسته ؟ آخرش هم : سجاده ی نور از بزرگ نام برده است : مرا با خود ببر/ سر نیایش نور ، هنگام سحر/ تنها مانده ام ، مرا با خود ببر ... برای جناب یزدانی شب و روزهای زیبا و پرآرامش آرزومندم ، همه ی آنچه آمد ، نظر شخصی من است ، دخالت من را ببخشید ، همیشه شادزی. نام: بهنام اوسطى تاريخ: دوشنبه ۲۳ دي ۱۳۸۷ - زمان:04:59 موضوع: عنوان: ملاحظات: گاهى بايد سکوت کردو گاهى فرياد کشيد...گاهى بايد فرار کرد گاهى هم قرار....اگه ما با حق باشيم اونوقت هر کدوم از اين کارا رو انجام بديم حق با ماست. ايها الناس اى بنى آدم بگوش از سرم پرواز کرده عقل وهوش داستانها بشنوم از چپ و راست هر يکى ايامى از عمرم بکاست قصه ها از قطل و تزوير و ريا از فروش دخت پاک آريا! زاهدان دين بر دنيا فروش وان شياطين لباس مرد پوش کودکى از گشنگى جان مي سپرد وان دگر از پرخورى خويش مرد آن يکى مال برادر مي خورد گر که ژيش آيد سرش را مى برد واى اينجا دوزخستى يا جهان يا جهانى گشت در دوزخ نهان ايها الناس حرمت آدم چه شد؟؟ دين آن پيغمبر خاتم چه شد؟؟ ما مگر اولاد آدم نيستيم بلله انسانيم حيوان نيستيم جاعل فى الارض ماييم اى اخى بندگى نفس کى باشد روا درود و سلام خدا بر خليفه هاى فى الارضش پاسخ: سلام بر جناب اوسطی امیدوارم همواره زیبا بنویسی و بخوانیم . متاسفانه امکان این نبوده که نام شعر و تاریخ شعر را بدانم ، به همین خاطر نمیشود اظهار نظری شفاف و دقیق داشت ، چند سطر اول هم شاید مقدمه ای بر شعر بوده که آنهم برای من مسجل نشد ، بماند ، شعر خوبی ست ، زیباست ، بار معنایی و اجتماعی اش بسیار خوب است ، درد همین دور و بر خودمان است که به نوعی گرفتارش هستیم . پندهای دین خود را رعایت نکردن ، به توصیه ی حکیمانه ی آن گوش جان نسپردن و... همه و همه معضلاتی هست که بنی آدم گرفتار آن است . واقعا بندگی نفس چه بلاهایی که سر آدمیزاد نیآورده است ، با این آرزو که معنای نوشته ی شما تلنگری باشد برای من ، شما و همه ، به امید جامعه ای سالم و پراز مهر و دوستی ، همیشه شادزی. نام: سامان فيروزى تاريخ: چهار شنبه ۱۸ دي ۱۳۸۷ - زمان:13:51 موضوع: عنوان: ملاحظات: قایم باشک ده بیست سی... یک قایم باشک ساده! ما بمب می اندازیم زن ها و کودکان زیر آوارها قایم می شوند اما شما تنها چشم بگذارید ای رییسان عرب ! پاسخ: سلام بر جناب فیروزی بزرگوار امیدوارم همچنان با احساس باشید و درد پیرامونتان را به تصویر بکشید . شعرتان را خواندم ، در مورد همه ی زنان و کودکان آسیب دیده از جنگ می شود تعبیرش کرد ، اما نظر شاعر محترم رویدادهای غم انگیز غزه هستش ، کشتار بی رحمانه ی زنان و کودکان . جناب فیروزی با توجه به اینکه قابلیت های زیادی در طنز دارند ، ابتکار جالبی به خرج داده اند ، فضای بی تفاوتی حکمرانان عرب را با فضای بازی کودکان خودمان تلفیق کرده و سروده ی زیبابی آفریده اند : روایت ساده است ، قلدران بمب می گذارند ، اعراب چشم ( یعنی چشم بستن به این همه جنایت ) ، چه کسی بایستی قایم شود هنگام شمارش ؟ زن ها و کودکان ، کجا ؟ زیر آوار ناشی از بمب ها . زیباست و پر از معنا ، در عین حال غم انگیز . من پیشنهادم به جناب فیروزی این است : قایم با شک یک دو سه ... یک قایم با شک ساده ! ما بمب می گذاریم بیگناهان زیر آوار و شما فقط چشم بگذارید امرای عرب !

 1 
کارگاه نقد این امکان را برای نویسندگان محترم فراهم میکند تا اشعار و آثار ادبی خود را در آینه ی نقدی منصفانه و علمی ببینند. در این بخش می کوشیم شما را در رشد و ارتقاء سطح علمی آثارتان یاری نمائیم. شما می توانید مطالب خود را ارسال نموده تا توسط کارشناسان سایت همتبار، مورد نقد و ارزیابی قرار گیرند . مطالب خود را از طریق باکس زیر به کارگاه نقد ارسال نمائید. نقد آن در همین صفحه منتشر خواهد شد.

ارسال مطلب

نام شما: ايميل: موضوع: عنوان: تاریخ سرودن اثر: کد امنيتي: ملاحظات: مطلب مورد نظر جهت نقد: